Ο Λύκος της Στέπας – Hermann Hesse

Περίληψη οπισθόφυλλου – Ο Λύκος της Στέπας – Hermann Hesse

Κάποτε ζούσε ένας άντρας που τον έλεγαν Χάρυ, αλλά το κύριο όνομά του ήταν Λύκος της Στέπας. Πήγαινε με τα δύο πόδια, ντυνόταν κι ήταν ένας άνθρωπος, στην πραγματικότητα όμως ήταν ένας Λύκος της Στέπας.
Είχε μάθει πολλά από αυτά που μπορούν να μάθουν άνθρωποι με δυνατό μυαλό κι ήταν ένας αρκετά έξυπνος άνθρωπος. Αυτό όμως που δεν είχε κατορθώσει να μάθει ήταν το εξής : να ‘ναι ευτυχισμένος με τον εαυτό του και τη ζωή του. Έτσι ήταν ένας ανικανοποίητος άνθρωπος. Τούτο συνέβαινε κατά τα φαινόμενα, γιατί κάθε τόσο ήξερε από τα βάθη της ψυχής του (ή πίστευε πως θα μάθει) ότι στην πραγματικότητα δεν ήταν άνθρωπος, αλλά ένας λύκος από τη στέπα.
Για το ζήτημα αυτό θα μπορούσαν πολλοί σοφοί άνθρωποι να διαφωνήσουν, αν πραγματικά ήταν ένας λύκος ή αν κάποτε, ίσως πριν από τη γέννηση του, είχε μεταμορφωθεί σε λύκο από άνθρωπο, ή αν είχε γεννηθεί άνθρωπος, αλλά ήταν προικισμένος με ψυχή ενός λύκου της στέπας και απ’ αυτήν κατέχοταν γερά, ή αν αυτή η πίστη, πως ήταν πράγματι λύκος, ήταν απλώς μια υποβολή ή μία αρρώστια.
Θα ‘ταν δυνατό λόγου χάρη, ο άνθρωπος αυτός στα παιδικά του χρόνια να ‘ταν άγριος κι ατίθασος και πολύ άταχτος κι οι δάσκαλοι του θα προσπαθούσαν να εξουδετερώσουν τη ζωώδη του φύση κι έτσι ακριβώς με τις ενέργειες αυτές θα συνετέλεσαν να δημιουργηθεί μέσα του αυτή η υποβολή και η πίστη του, πως στην πραγματικότητα ήταν ένα ζώο, με τη λεπτή διάκριση φυσικά πως είχε μια αγωγή κι ανθρώπινη συμπεριφορά.
Το μυθιστόρημα Ο Λύκος της Στέπας που κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 1927, αιτιολογεί την παγκόσμια φήμη του Χέρμαν Χέσσε κι είναι το βιβλίο που προκάλεσε την διεθνή αναγέννηση του συγγραφέα του στις δεκαετίες του 1960 και 1970.

Πρόκειται για έναν αναρχικό, που γεμάτος οργή, θέλει να αφανίσει αυτό το στραβό καθεστώς των εμπορικών καταστημάτων και των καθεδρικών ναών, και να στραγγαλίσει την αστική τάξη πραγμάτων. Πρόκειται για έναν επαναστάτη του Εγώ…
Ο Λύκος της Στέπας είναι ένα λογοτέχνημα που ασκεί έντονη κριτική στην αστική κοινωνία, στην αλλοτρίωση και στην υποκρισία που κυριαρχούν στον σύγχρονο πολιτισμό και άνθρωπο.
Alfred Wolfenstein