Το Ασημένιο Κλειδί – H.P. Lovecraft

Περιγραφή

Περίληψη οπισθόφυλλου – Το Ασημένιο Κλειδί – H.P. Lovecraft

Το βρήκε στη σκόνη και στις σκιές της μεγάλης σοφίτας, μακρινό και ξεχασμένο, πίσω απ’ το ντουλάπι, μέσα σ’ ένα ψηλό μπαούλο. Ήταν περίπου τριάντα τετραγωνικά εκατοστά και τα γοτθικά σκαλίσματά του ήταν τόσο τρομαχτικά, ώστε δεν απόρησα που κανένας μετά τον Έντμουθ Κάρτερ δεν τόλμησε να τ’ ανοίξει. Όταν το κούνησε, δεν ακούστηκε τίποτα μέσα, όμως η μυρωδιά από ξεχασμένα βότανα του δημιούργησε μια αίσθηση μυστικισμού. Η φήμη ότι περιείχε ένα κλειδί, δεν ήταν στην πραγματικότητα παρά ένας ξεχασμένος μύθος…
Τα έξι διηγήματα του Χ.Φ. Λάβκραφτ που συνθέτουν αυτόν τον τόμο ανήκουν στη δημιουργική περίοδο του συγγραφέα. Το συμβολικό Ασημένιο Κλειδί μοιάζει να ανοίγει πραγματικά τις Πύλες της Φαντασίας, απ’ τους χώρους της οποίας ο Λάβκραφτ θ’ αντλήσει τη θαυμαστή μυθολογία του, ως τον Σατανικό Κληρικό που θεωρείται το κύκνειο άσμα του.

Το Ασημένιο Κλειδί (The Silver Key, 1926)
Το Παράξενο ψηλό Σπίτι στην Καταχνιά (The Strange High House in the Mist, 1926)
Πέρα από τις Πύλες του Ασημένιου Κλειδιού (Through the Gates of the Silver Key, 1932)
Το Πλάσμα στο Κατώφλι (The Thing on the Doorstep, 1933)
Στους Τοίχους της Ερυξ (In the Walls of Eryx, 1935)
Ο Σατανικός Κληρικός (The Evil Clergyman, 1937)

Ο συγγραφέας:

Ο Χ. Φ. Λάβκραφτ γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1890 στο Πρόβιντενς του Ρόουντ Άιλαντ. Πέρασε τα περισσότερα χρόνια του ολότελα αποκομμένος από τον κόσμο και την εποχή στην οποία ζούσε. Πέθανε το 1937 σε ηλικία 47 χρονών. Υπήρξε αφοσιωμένος μελετητής των αρχαιοτήτων της πόλης του κι ίσως η καταγωγή του να του έδωσε τη φυσική τάση που τον έκανε αγγλόφιλο για όλη του τη ζωή.
Η υγεία του τα πρώτα χρόνια δεν ήταν σταθερή, έτσι τα πέρασε προστατευόμενος μέσα στην οικογένεια, ενώ η μερική αυτή ανικανότητά του, του επέτρεψε να διαβάζει συνέχεια. Σαν αποτέλεσμα, το ευαίσθητο, ονειροπόλο παιδί, δημιούργησε πολύ νωρίς έναν παράξενο δικό του κόσμο, στοιχειωμένο από τα πλάσματα της φαντασίας του. Μεγάλο μέρος των μυθιστορημάτων του που ανήκε στο βασίλειο του υπερφυσικού, αναπτύχθηκε απ’ αυτόν τον κόσμο.
Από πολύ μικρός έδωσε δείγματα της ποιητικής του ικανότητας και σε ηλικία 15 χρονών έγραψε το πρώτο του διήγημα.
Ο Λάβκραφτ σαν παιδί ήταν ντροπαλός ενώ σαν ενήλικας απόμακρος, σχεδόν απομονωμένος. Ήταν ψηλός, αδύνατος και συνήθως χλομός, παρ` όλο που είχε φωτεινά και πολύ ζωηρά μάτια. Το σαγόνι του προεξείχε. Ο χαρακτήρας του ήταν ευγενικός. Η συζήτησή του αποκάλυπτε ένα εκπληκτικά πλούσιο λεξιλόγιο και μια άμεση χρήση των λέξεων, γεγονός ολοφάνερο στα μυθιστορήματά του. Στις δύο δεκαετίες που διήρκεσε μόνο, η συγγραφική του ζωή, ο Λάβκραφτ έγινε δάσκαλος του μακάβριου και στην εποχή του δεν υπήρχε ισάξιος του στην Αμερική. Άρχισε να γράφει νωρίς αλλά δεν κατόρθωσε να δημοσιευτεί τίποτα σε κανένα περιοδικό ευρείας κυκλοφορίας. Έχοντας Βρετανούς προγόνους, η φιλολογικές του επιρροές ήταν Βρετανικές μάλλον -του Άρθουρ Μάχεν και του Λόρδου Ντάνσανι κυρίως- και όχι οι Αμερικάνικες της γοτθικής παράδοσης του Πόε. Τα έργα του Λάβκραφτ δεν εκδόθηκαν ποτέ σε ευρεία κλίμακα όσο ζούσε και μόνο μια μικρή νουβέλα έκανε την εμφάνισή της τυπωμένη και δεμένη από έναν ερασιτέχνη αλλά ενθουσιώδη εκδότη.